ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ::Minoas-Hellenophile::: Μετάφραση με σωστή απόδοση των ιστορικών όρων
117 Μ.Χ., Η ΡΩΜΑΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ
ΕΡΗΜΟ ΣΤΗΝ ΚΑΣΠΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΜΑΚΡΟ ΚΑΙ ΑΤΙΘΑΣΟ ΣΥΝΟΡΟ ΤΗΣ
ΗΤΑΝ Η ΒΟΡΕΙΑ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ.
ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΦΙΛΟΞΕΝΗ ΓΗ, Ο ΡΩΜΑΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΙΑ ΦΥΛΗΣ, ΓΝΩΣΤΗΣ ΩΣ ΠΙΚΤΟΙ (ΚΕΛΤΙΚΕΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ).
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΚΛΕΦΤΟΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ
ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥΣ, ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΩΝ.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΤΕΛΜΑ ΣΧΕΔΟΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ
ΚΙ Η ΡΩΜΗ ΕΔΩΣΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΝΑ ΑΠΕΜΠΛΑΚΕΙ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ...
Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ
Το όνομα μου είναι Κουίντος Δίας.
Είμαι στρατιώτης της Ρώμης.
Αυτή δεν είναι ούτε η αρχή αλλά ούτε και το τέλος της ιστορίας μου.
ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
ΙΝΤΣ-ΤΟΥΘ-ΙΛ ΤΟ ΠΙΟ ΒΟΡΕΙΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ
Δύο χρόνια στα σύνορα.
Αυτό το μέρος είναι η μαλακία του κόσμου.
Ακόμα και το χώμα μας θέλει νεκρούς.
Εκατόνταρχε Δία, κάνει πάρα πολύ κρύο για να κάθεσαι σκοπιά.
Δεν κάνω σκοπιά. Απλά αναρωτιέμαι τι είναι εκεί έξω.
Η περιπολία επιστρέφει την αυγή. Καλύτερα να κοιμηθείς λίγο.
Όσο περισσότερο μείνουμε, τόσο βαθύτερα το κρύο
κι η υγρασία θα μπαίνει στα κόκκαλα μας.
Κι η βροχή έρχεται μαζί με τον κρύο άνεμο του Βορρά.
Ενώ χάνουμε γενναίους άνδρες από γάγγραινα και κρυοπαγήματα,
ο Βασιλιάς των Πικτών Γκόρλακον,
στέλνει το στρατό του για επιδρομή κατά βούληση κατά μήκος των συνόρων.
- Κύριοι. - Καλησπέρα σας, κύριε.
Μία κρύα νύχτα στα σύνορα.
Ο πατέρας μου πίστευε ότι για να κερδίσεις πραγματικά έναν εχθρό,
πρέπει να τον ξέρεις καλύτερα κι από τον εαυτό σου.
Αυτόν τον εχθρό τον ξέρω πολύ καλά.
Βασίζονται μόνο στην δύναμη τους και παρασύρονται για μάχη σε ανοιχτό πεδίο.
Αντ 'αυτού, επιλέγουν την κρυψώνα μέχρι εμείς να ματώσουμε,
κρύβονται σαν τα αγρίμια στην σκιά,
επιτίθενται γρήγορα και σκληρά και κρύβονται ξανά στο σκοτάδι της νύχτας.
Την αυγή, μετράμε τις απώλειές μας και θάβουμε τους νεκρούς μας.
Αυτό είναι ένα νέο είδος πολέμου, χωρίς τιμή και? χωρίς τέλος.
Ελάτε! Σηκωθείτε!
Μάρκε, πήγαινε στον Αγρίκολα!
Πύλη! Κουνηθείτε!
Κουνήσου, στρατιώτη!
- Γράτε. - Σώσε τον εαυτό σου.
Πήγαινε στο διάολο!
Να τους σκοτώσουμε όλους!
Αυτός μπορεί να φανεί χρήσιμος... θα έρθει μαζί μας.
Βιρίλος! Βιρίλος!
Υόρκη (Εμπόρακον) ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ 9ης ΛΕΓΕΩΝΑΣ
Ο νικητής.
- Αυτός είναι ο τρόπος! - Ναι!
Ξανά!
Αρκετά!
Πάλεψες πολύ καλά και τώρα θα πιεις μαζί μου.
Σέπτε, κι άλλο ζύθο.
Ξανά, Βιργίλε.
Είσαι μεθυσμένος και πολύ άσχημος.
Κι όχι πολύ έξυπνος.
Δεν σου φτάνουν οι 10 φορές για να καταλάβεις ότι έχασες;
Ανάθεμα σε! Ξανά!
Ακόμα μία!
Σέπτε, δίνεις το σύνθημα. Και πρόσεχα τα νώτα μου.
Ελάτε!
Πάμε!
- Βιρίλος! Βιρίλος! Βιρίλος! - Τον κέρδισες.
Βιρίλος. Βιρίλος.
Επώδυνη ήττα.
Σέπτε;
Τι περιμένετε; Διαταγή;
Ξεκινήστε!
Ανάθεμα, αυτό σε ξεμεθάει γρήγορα!
Πότε θα μάθουν οι άνθρωποι να μην τα βάζουν με την Ενάτη Λεγεώνα;
Μερικοί λένε ότι είναι παράτυπο για σας να πίνετε μαζί με τους άντρες της Λεγεώνας.
Σέπτε, παλιόφιλε ξεχνάνε κάτι. Είμαι άντρας της Λεγεώνας και γω.
- Στρατιώτη, ήσουν στην μάχη; - Η μάχη είναι η δουλειά μου.
Έχω ένα μήνυμα για τον στρατηγό σου.
Τώρα, δείξε μου την κατεύθυνση που πριν βάλω να σε μαστιγώσουν.
Ποιός είσαι εσύ;
Είμαι ο προσωπικός απεσταλμένος του Έπαρχου Αγρίκολα.
Θα σου συνιστούσα να κατέβαινες από το άλογο και να μου δώσεις το μήνυμα
πριν βάλω εσένα να σε μαστιγώσουν!
Στρατηγέ, θα είναι ευχαρίστηση μου.
Όλες οι άδειες ακυρώνονται.
Ο Αγρίκολας ενεργοποιεί την Ενάτη Λεγεώνα. Πάμε για πόλεμο, Σέπτε.
Ειδοποίησε τους Λεγάτους να συγκεντρωθούν και να ετοιμαστούν.
- Συγγνώμη, στρατηγέ... - Επίστρεψε στον Αγρίκολα αμέσως.
- Πες του ότι ξεκινάμε σε μία ώρα. - Μάλιστα, Στρατηγέ.
Μπάσταρδε!
- Ώρα να πεθάνεις Ρωμαίε? - ’ερον.
Ο Γκόρλακον! Ήταν αγρότης μέχρι που σκοτώθηκε η γυναίκα του.
Τότε άφησε το άροτρο και πήρε το σπαθί.
’λλαξε τον τρόπο που πολεμούσαν οι Πίκτοι μέχρι τότε. Και τα κατάφερε.
Γύρισε την πλάστιγγα, κι έτσι τον έκαναν Βασιλιά.
Δεν θα ενδώσω!
Ποια είναι τα σχέδια του Αγρίκολα για τον λαό μου;
- Ανάθεμά σε, Πίκτε! - Πότε θα στείλει τον στρατό του βόρεια;
Είμαι ένας στρατιώτης της Ρώμης! Δεν θα προδώσω!
Γνώρισε τον εχθρό σου, γιέ μου!
Η Ρώμη θα σε κάνει να το πληρώσεις αυτό.
Κι εσύ πρώτος, Εκατόνταρχε.
ΚΑΡΛΑΛ (περιοχή Κυμβρίας) ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ ΑΓΡΙΚΟΛΑ, ΕΠΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ
Δεν με νοιάζει πώς θα το κάνεις αλλά θέλω να τους ξεπαστρέψεις
Και φέρε μου τον Γκόρλακον αλυσοδεμένο
Έπαρχε, εσύ είσαι ο πολιτικός, εγώ είμαι απλά ένας στρατιώτης.
Αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω ότι επιθυμείτε να γυρίσετε πίσω στην Ρώμη.
Τα κόκκαλα μου πονάνε για την Ρώμη. Εδώ είναι το νεκροταφείο της φιλοδοξίας.
Και των ανδρών.
Και δεν θα θυσιάσω τους άντρες μου για να γίνουν πιόνια στο παιχνίδι σας.
Κατάλαβα.
Ας είμαστε ειλικρινείς, Στρατηγέ.
Η κατάκτηση της Βρεταννίας είναι μια χαμένη υπόθεση.
Μ' ένα εύστοχο χτύπημα, θα μπορούσαμε να τα αλλάξουμε όλα αυτά.
Με την Ενάτη Λεγεώνα υπό τις διαταγές σας, μπορούμε να συνθλίψουμε αυτόν τον εχθρό.
Έπειτα, θα μπορούσατε εσείς κι οι άντρες σας να αποσυρθείτε με πλούτη και δόξα.
Οι άντρες μου έχουν ήδη αρκετή δόξα.
Αρκετή?ώστε να μην υπακούσουν σε ρητές διαταγές;
Λοιπόν...
για να σκοτώσεις το φίδι, θα πρέπει να του κόψεις το κεφάλι.
Πρέπει να βρω τον Γκόρλακον.
Για αυτό, έχω κάποιον ξεχωριστό στο μυαλό μου.
Στρατηγέ Βιρίλε, από εδώ η Ετέϊν, η λαμπρή μου ιχνηλάτισσα.
Δεν λέει λέξη, αλλά μπορεί να κυνηγήσει τα πάντα οπουδήποτε.
Θα ορκιζόμουν ότι είναι εν μέρει λύκος.
Συγχωρέστε με για τους θεατρινισμούς, απλώς ήθελα να δώσω έμφαση.
Οι σκλάβοι δεν κοστίζουν τίποτα. Η εμπιστοσύνη όμως είναι ανεκτίμητη.
Δεν ξέρω αν θα πρέπει να παλέψω μαζί της ή να την...
Είναι μουγγή, όχι κουφή!
- Έχω τους δικούς μου ιχνηλάτες. - Όχι σαν κι αυτή!
Ξέρει τους Πίκτους, ξέρει τους τρόπους τους και τις κρυψώνες τους.
Θα σας οδηγήσει μέσα στα βουνά.
Γιατί κάθεται εκεί πέρα;
- Σε κοιτάζει όλη την νύχτα. - Το έχω καταλάβει.
Δεν σηκώνει το βλέμμα της από πάνω σου.
Ελάτε τώρα.
Είναι μουγγή, παλιομπάσταρδε.
Δεν έχει γλώσσα στο κεφάλι της ηλίθιε. Δεν θα πήγαινα κοντά της.
Καθόλου γλώσσα! Τέλεια, θα έχει περισσότερο χώρο... γι' αυτό.
-Πρόσεχε. -Ω!
Νομίζω πως αυτό είναι στην γλώσσα των Πικτών, για το "άντε γαμήσου".
Θα πρέπει να είναι καλή ιχνηλάτισσα αν μπορεί να βρει το καυλί σου.
Νομίζω ότι αυτό είναι έρωτας.
Καλύτερα να δοκιμάσω με τον σκύλο αυτήν την φορά.
Αναφέρσου.
Τρεις Πίκτοι έφιπποι κι ένας αιχμάλωτος με τα πόδια.
Νομίζω ότι είναι Ρωμαίος.
Εκατόνταρχε Ρέμε, ανάλαβε εσύ!
Μείνε κάτω! Μείνε κάτω!
Μείνε κάτω!
Δεν πρόκειται να μας πει τίποτα.
Δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας Φυλακισμένους. Ξέρεις τι να κάνεις.
Κορώνα ή γράμματα;
Κορώνα.
Κέρδισα.
Λυπάμαι, φίλε, αλλά οι διαταγές είναι διαταγές.
Πού ?σαι;
Δόξα τους Θεούς που με βρήκατε.
Όχι τους Θεούς, αλλά εκείνη.
Η Ετέϊν, ιχνηλάτισσα των Πικτών, αυτή σε βρήκε.
Πώς σε λένε, στρατιώτη;
Είμαι ο Κουίντος Δίας.
Δεύτερος στην ιεραρχία. Από το Ιντς-Τουθ-Ιλ, φρούριο στα σύνορα.
Λυπάμαι που δεν μπορέσαμε να έρθουμε εδώ νωρίτερα.
- Είστε η φάλαγγα διάσωσης; - Όχι ακριβώς.
Είμαι ο Τίτος Φλάβιος Βιρίλος, Διοικητής της Ενάτης Λεγεώνας.
Ήρθαμε εδώ και ψάχνουμε για κάποια μάχη.
Τότε θα την έχετε.
- Στρατηγέ. - Εκατόνταρχε Δία.
Χα! Τώρα μάλιστα, μοιάζεις με Ρωμαίο. Πώς αισθάνεσαι;
Μικροεκδορές και μελανιές, κύριε. Τίποτα που δεν θα ιάνει στην ώρα του.
Μερικές φορές υπάρχουν όμως κι ουλές που δεν φαίνονται.
Ξέφυγες από τα νύχια του Γκόρλακον,
Αλλά τώρα πρέπει να σου ζητήσω να γυρίσεις μαζί μας ξανά στη φωλιά του λιονταριού.
Καλύτερα να επιστρέψουμε στην μάχη, Στρατηγέ.
- Μιλάς σαν στρατιώτης. - Μονομάχος!
Ο πατέρας μου ήταν ο Σκίπιος Δίας.
Τον είχα δει που κέρδισε την μάχη για την ελευθερία του.
Ήταν έξοχος.
Μου έμαθε να παλεύω και πότε να επιλέγω τις μάχες μου.
Έλα να γνωρίσεις τους άντρες μου.
- Σέπτε. - Κύριε;
Φέρε του ένα ποτό. Νομίζω πως το αξίζει.
Έλα κάθισε μαζί μας, να ζεσταθείς. Πιες κάτι, το αξίζεις.
Ευχαριστώ.
Αύριο θα ιππεύεις στο πλάι μου.
Ίσως να μου μάθεις κάτι από την φιλοξενία των Πικτών.
- Θαξ, Μπόθε. - Κύριε.
- Σέπτε, πάω να επιβλέψω. - Κύριε.
- Καληνύχτα, στρατηγέ. - Δεν καταλαβαίνω γρι από την γλώσσα των Πικτών.
Αν ποτέ με πιάσουν την έπαθα!
Δεν έχω δει ποτέ ένα στρατηγό τόσο αγαπητό από τους άντρες του.
Στην εκπαίδευση είναι ο δάσκαλος μας, στο συμπόσιο, ο πατέρας μας,
Στη γραμμή, ο αδερφός μας.
Και στην μάχη είναι ο Θεός που προσευχόμαστε να σώσει τις ψυχές μας.
- Πού το διάβασες αυτό; - Στον τοίχο της χέστρας, κύριε.
- Πιθανόν να το έγραψε και μόνος του. - Είναι ένα αδίστακτο, απερίσκεπτο κάθαρμα.
Και θα πέθαινα για εκείνον Χωρίς κανέναν δισταγμό.
Είναι παγίδα!
Φάλαγγα! Στοιχηθείτε!
Γρήγορα, τελειώνετε!
Ξεπεζέψτε! Μαζέψτε τα άλογα στα μετόπισθεν!
Συνταχτείτε! Γρήγορα!!
Στις θέσεις σας, παίδες. Ασπίδες!
Την προσοχή σας!
Ότ,ι κι αν εμφανιστεί μέσα από την ομίχλη, εσείς κρατήστε τη γραμμή σας.
Κουίντε, πήγαινε πίσω.
Πες στον Εκατόνταρχο Ρέμο να αποσύρει την φάλαγγα.
- Παραμερίστε. - Συνεχίστε να προσέχετε!
Ετοιμαστείτε!
Τα μάτια σας ανοικτά.
Κρατήστε τις γραμμές σας!
Κρατήστε!
- Κουίντε. - Μπόθε.
- Τα κατάφερες. - Ναι, αυτός μου έσωσε την ζωή.
Μπρικ, εδώ.
- Ο Στρατηγός; - Όχι.
Πρέπει να προχωρήσουμε.
- Μπορείς να τα καταφέρεις; - Ναι.
Πάμε.
Ας φύγουμε.
Στο χάος της μάχης,
όταν το έδαφος στα πόδια σου είναι ποτισμένο από αίμα, κατουρλιό, εμετό,
και τα εντόσθια των φίλων και των εχθρών είναι ίδια,
είναι εύκολο να στραφείς στους θεούς για σωτηρία.
Υπάρχουν στρατιώτες που πολεμούν και στρατιώτες που πεθαίνουν.
Κι οι Θεοί ποτέ βάζουν το χέρι τους.
- Θαξ. - Δόξα τους Θεούς κάποιοι τα καταφέραμε.
Μόνο εσύ;
Μάκρος, δεύτερης κοόρτης.
Λεωνίδας, βασικός ιχνηλάτης και πελταστής (ελαφρύ πεζικό).
- Εμείς μείναμε μόνο; - Μας την έφεραν...
Αυτά, ώρα να πάμε σπίτι.
Πρέπει να βρούμε το σώμα του Στρατηγού. Του αξίζει κανονικός τύμβος, όχι κάτι τέτοιο.
Ο Στρατηγός είναι ακόμα ζωντανός.
- Είσαι σίγουρος; - Τον είδα να τον παίρνουν αλυσοδεμένο.
-Προς τα πού; - Στα βόρεια.
- Τότε θα πάμε βόρεια. - Θα κυνηγήσεις τους Πίκτους;
Θα έχουν στείλει σίγουρα περιπολίες Να ψάξουν το δάσος για επιζώντες.
- Καλύτερα να κόψουμε μόνοι μας τα λαρύγγια μας. - Αν είναι ακόμη ζωντανός ο Στρατηγός, τότε έχουμε καθήκον.
- Από πού προέρχεσαι; - Από τις κουζίνες.
Καλή δουλειά, στρατιώτη.
Με λένε, Τάρακ.
Δεν είμαι στρατιώτης, απλός μάγειρας είμαι.
Όχι πια.
Σκυλέψτε ότι μπορείτε από τους νεκρούς, τρόφιμα, όπλα...
Παράτα την πανοπλία σου. Θα ταξιδέψουμε με ελαφριά ρούχα.
Ανάθεμα, αυτός ο Μάκρος τρέχει γρήγορα.
Ήταν παλιά μαραθωνοδρόμος πριν στρατολογηθεί.
- Πώς το ξέρεις αυτό; - Εμείς φτιάχνουμε το φαγητό, ξέρουμε τα πάντα.
Καλυφθείτε!
Το ήξερα ότι δεν έπρεπε να Εμπιστευτούμε ποτέ αυτή την σκύλα.
Ξέρω που έχουν πάει τον Στρατηγό.
Έλα πάμε.
Από εδώ, στην σπηλιά.
Ανεβείτε το βουνό!
Ορίστε, λίγο φαγητό.
Όχι!
Δηλητηριώδη μανιτάρια. Μπορούν να σε σκοτώσουν μέσα σε λίγα λεπτά.
Στο ανεκπαίδευτο μάτι, μοιάζουν ίδια με αυτά που είναι γευστικότατα.
Σ' ευχαριστώ.
Τάρακ. Ασσύριο όνομα δεν είναι αυτό;
Ναι.
Αλλά δεν είναι το αληθινό μου όνομα. Απλά μου το έδωσαν.
- Ποιό ήταν το αληθινό σου; - Αμφιβάλλω αν μπορείς καν να το προφέρεις.
Είναι από τα όρη του Ίνδου Κους όπου και γεννήθηκα.
Λεωνίδας, σωστά;
- Έλληνας πατέρας, κύριε. - Έλα πιο κοντά στην φωτιά.
- Από πού είσαι Μπόθε; - Από τον στρατό.
Αυτό ξέρω μόνο.
Με μάζεψαν από τον δρόμο, με εκπαίδευσαν για να γίνω καλύτερος.
Λοιπόν, για πες μου Μπόθε, αισθάνεσαι καλύτερα ή χειρότερα πλέον;
Μάκρε;
Ξέφυγα ζωντανός τρέχοντας από την Νουμιδία.
Δεν σταμάτησα ωσότου έφτασα στην Ελλάδα. Εκεί αθλόμουν.
Τώρα τρέχω πάλι για την ζωή μου.
Είμαστε όλοι πολύ μακρυά από τα σπίτια μας.
- Yποτίθεται ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο μου ταξίδι. - Μπορεί ακόμα να είναι.
Είχα βάλει στο μάτι εκείνη τo αγρόκτημα στην Τοσκάνη, όπου ο ήλιος σου ζεσταίνει το δέρμα.
Μπρικ...
Τι όνομα είναι αυτό, παρεμπιπτόντως;
Συντομία... του Υμβρικούλιου.
Η μητέρα σου θα πρέπει να ήταν πολύ... σοφή.
Ήταν μια καταραμένη κωμικός.
Ας είναι «Μπρικ» λοιπόν.
Κοιμηθείτε, θα φυλάξω την πρώτη σκοπιά.
- Στρατηγέ. - Πού είναι οι άντρες μου;
Με τους θεούς σας.
Προδότρα!
Θα απαντούσε στην κατηγορία σου, αλλά δεν μπορεί να μιλήσει πλέον. Ξέρεις γιατί;
Ήταν ακόμα παιδί, όταν ήρθε σε εμάς για να βρει καταφύγιο.
Ολόκληρο το χωριό της σφαγιάστηκε παραδειγματικά επειδή δεν υπάκουσε στον Ρωμαϊκό νόμο.
Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, έκαψαν τα μάτια του πατέρα της.
Βίασαν την μητέρα της μέχρι που ικέτεψε να την σκοτώσουν.
Και η Ετέϊν υποχρεώθηκε να βλέπει τα πάντα...
...προτού βιαστεί κι αυτή.
Και στο τέλος της έκοψαν την γλώσσα, για να μην μπορεί να μιλήσει
για την αιμοδιψή Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Έφυγε προς τα βόρεια και βρήκε καταφύγιο σε εμάς.
Την μεγαλώσαμε και την κάναμε μία από εμάς.
Κι όταν μεγάλωσε αρκετά, την στείλαμε πίσω σε εσάς,
για να αποκτήσει εμπιστοσύνη και να σας φέρει στα χέρια μας.
Ο στρατός εξακολουθεί να είναι διάσπαρτος.
Όταν νυχτώσει, θα μπούμε μέσα.
Πάμε.
Ελάτε.
Μπρικ, Μπόθε, μαζί μου. Οι υπόλοιποι προσέχετε την περίμετρο.
Στρατηγέ.
- Η Λεγεώνα; - Μόνο εγώ και μια μικρή κοόρτη σώθηκε.
Κατάρα!
Ω, σκατά!
Έλα.
Αφήστε με.
Σκάσε.
- Χρειαζόμαστε ένα τσεκούρι. - Φύγετε!
Δεν θα σε εγκαταλείψουμε, κύριε.
Ό,τι απέμεινε από την Λεγεώνα, θα την αναλάβεις εσύ πια. Φύγετε τώρα.
Πρέπει να φύγουμε.
Φύγετε τώρα!
Πήγαινε τους πίσω.
Αυτό είναι για την Ενάτη.
Πού είναι ο Θαξ;
Έπρεπε να τακτοποιήσει ένα μικρό πρόβλημα.
Έχω το κράνος του στρατηγού. Πού είναι;
Δεν μπορούσαμε να τον ελευθερώσουμε, πάμε.
Ήρθαμε τόσο δρόμο για το τίποτα!
Ανάθεμα.
Βλέπεις τι έκανες;
Πριν πεθάνεις, να ξέρεις ότι οι άντρες που το έκαναν αυτό,
δεν θα ζήσουν να πουν την ιστορία σου.
Ας τελειώνουμε τότε.
Οι φίλοι σου θα έπρεπε να ξέρουν ότι το κρύο σίδερο δεν λυγίζει... σπάει.
Λοιπόν, τι περιμένετε; Με φοβάστε;
Δεν υπάρχει κάποιος αρκετά γενναίος;
Για να δούμε από τι είσαι φτιαγμένη... Λύκαινα!
Πάμε!
Πάμε, πρέπει να προχωρήσουμε όσο έχουμε το προβάδισμα.
- Με τα πόδια, πάνω σε αυτό; - Εκεί που θα διστάσουν, θα προχωρήσουμε εμείς.
Θα συνεχίσουμε να προχωράμε προς τα βόρεια.
Μα οι γραμμές μας είναι στα νότια.
Κι εκεί είναι ακριβώς, όπου θα κοιτάξουν να μας βρουν.
Κοιτάξτε... δεν μπορούμε να τους ξεφύγουμε.
Πρέπει απλά να τους ξεγελάσουμε.
Πηγαίνοντας βόρεια, τους βγάζουμε από τα ίχνη μας, μετά πάμε δυτικά και ύστερα νότια.
Μπορεί να μας πάρει μέρες, ίσως και εβδομάδες.
Αλλά είμαστε τόσο πίσω από τις εχθρικές γραμμές, κι είναι η μόνη μας ευκαιρία να πάμε πίσω.
Ελάτε!
Θα χρειαστείς τότε αυτό, Εκατόνταρχε.
Ετέϊν, είσαι η οργή μου.
Στείλε τα σώματα τους στην κόλαση και φέρε μου τα κεφάλια τους.
Όταν οι Πίκτοι αρχίσουν να σε κυνηγούν, δεν σταματούν ποτέ.
Μπορούν να τρέξουν για μέρες, να ιππεύσουν για βδομάδες.
Σχεδόν δεν τρώνε και κοιμούνται ελάχιστα.
Η Ετέϊν, σαν τον λύκο, έχει μάθει να κυνηγάει εκ γενετής
Μισή αίσθηση,, μισό ένστικτο.
Μπορεί να διαβάσει την περιοχή, να ψάξει για ίχνη περάσματος,
καταδιώκει το θήραμά της και πλησιάζει για να το σκοτώσει.
Τώρα κυνηγάει Ρωμαίους.
Τώρα είμαστε εμείς το θήραμα.
Κουνηθείτε! Συνεχίστε να τρέχετε!
Σταματήστε!
- Λεώ, πρέπει να προχωρήσουμε! - Όχι, πρέπει να ξεκουραστούμε.
- Δεν μπορώ να συνεχίσω πια, κρυώνω πολύ. - Έλα, πάρ' τον.
Μπρικ, βρες καταφύγιο, οπουδήποτε μακριά από αυτόν τον άνεμο.
Αρκετά, βοήθησε με.
Μας καθυστερεί. Απλά πες το και θα το κανονίσω?
Μένουμε ενωμένοι ή πεθαίνουμε χωριστά.... αρχίζοντας με εσένα.
Μπορείς να το ακολουθήσεις αυτό,
αλλά με την πρώτη ευκαιρία που θα έχω, θα φροντίσω τον εαυτό μου.
Δικιά σου είναι η κηδεία.
Όταν βάφουν τα πρόσωπα τους με γαλάζιο χρώμα,
είναι κάτι περισσότερο από απλό στολίδι.
Είναι ιερή τελετουργία.
Για τους Πικτους, σημαίνει ότι είναι καλύτερο να πεθάνουν παρά να αποτύχουν.
Για αυτούς σημαίνει... πως δεν υπάρχει επιστροφή.
Αυτοί οι άντρες είναι οι καλύτεροι που έχω δει ποτέ.
Είμαι άραγε αρκετά άξιος για να ηγηθώ αυτών;
Ο πατέρας μου μού έμαθε πως στην ζωή, το καθήκον κι η τιμή είναι πάνω απ' όλα.
Ένας άντρας χωρίς τον λόγο του δεν διαφέρει από ένα αγρίμι.
Υποσχέθηκα στο στρατηγό να γυρίσω τους άντρες του πίσω.
Αυτός είναι ο σκοπός μου.
Αυτό είναι το καθήκον μου.
Καθόλου άσχημα για Έλληνα, έλα.
Πιες το όσο είναι ζεστό.
- Τι είναι αυτό; - Το στομάχι.
Τα βρύα μέσα έχουν σχεδόν χωνευτεί.
Δοκίμασε το, είναι καλό.
Ο Κουίντος. Θα τον έχουν ακούσει από μίλια μακριά.
Τι συμβαίνει;
Κουνήσου! Κουνήσου! Κουνήσου!
Εμπρός! Κουνήσου!
Από εδώ!
Κουνήσου. Έλα, πάμε.
Έλα, σήκω!
Έλα!
Έρχονται!
- Πλησιάζουν. - Ελάτε! Κουνηθείτε γρήγορα.
Έλα, δώσε μου το χέρι σου!
Όχι!
Σκατά!
- Πρέπει να πηδήξουμε. - Έχεις τρελλαθεί τελείως;
- Κάνε το! - Ανάθεμά το!
- Δεν μπορώ! - Και βέβαια μπορείς!
Μπορείς να το κάνεις!
Όχι! Τάρακ!
Είσαι καλά; Έλα πάνω.
- Πιάσε τον. - Τον κρατάω.
Πού είναι ο Τάρακ;
Τον έχασα.
Θαξ, Μάκρε;
Πάμε στην στεριά.
Έλα.
Βγάλε τους χιτώνες, θα μας βαρύνουν.
Σκατά.
- Μπορείς να περπατήσεις; - Ναι.
Τότε μπορείς και να τρέξεις.
Μας ακολούθησαν στο ρεύμα.
Αυτό είναι. Συνέχισε.
Σκατά!
- Είναι ξοπίσω μας. - Καταραμένη μάγισσα, πώς το κάνει αυτό;
Δεν είναι μάγισσα, ιχνηλάτισσα είναι. Ακολουθεί τον άνεμο προς τα εμάς.
- Τι συμβαίνει; - Κατασκηνώνουν στην απέναντι μεριά της κοιλάδας.
Δεν τους νοιάζει αν ξέρουμε πού είναι.
Αλλά δεν θα περιμένει... εμάς.
Μπόθε, πρόσεχε τον Λεωνίδα.
- Τι πας να κάνεις; - Να φέρω στα ίσα τις πιθανότητες.
Έλα.
Κουίντε!
Πού είναι αυτή;
Γιατί μας κυνηγάτε;
Κάποιος από τους άντρες σας, σκότωσε τον γιο του Βασιλιά.
Ο Γκόρλακον ορκίστηκε εκδίκηση για τα κεφάλια όλων σας.
Σκότωσε τον να τελειώνουμε.
Οι φίλοι σας απέναντι πέρα από το ποτάμι, είναι ήδη νεκροί.
Όχι!
Του έκοψαν το κεφάλι;
- Μπόθε! - Είχαν την ίδια ιδέα με εσένα.
Δεν υπερασπίζονται την ζωή τους ή την χώρα τους πια.
Έχουν ορκιστεί να πάρουν εκδίκηση αίματος εναντίον μας.
Και δεν θα ησυχάσουν...
...μέχρι να τους ικετέψουμε... για θάνατο.
Είσαι έτοιμος να πέσεις στα γόνατα και να ικετέψεις;
- Τελείωσα, είναι μάταιο. - Μάταιο;
Ματαιότητα έχουν αυτοί που τραγουδούν τραγούδια και γράφουν ποιήματα.
Ματαιότητα είναι η ουσία του θρύλου, Μπόθε Και το να είσαι θρύλος, θα σε κάνει να «πηδήξεις».
Τι πρέπει να κάνω;
Συνέχισε να προχωράς, όσο έχουμε την νύχτα υπέρ μας.
Οι Θεοί μας έχουν εγκαταλείψει. Πλέον εμείς φτιάχνουμε τις δικές μας πιθανότητές.
Μάκρε! Μάκρε!
Δεν... δεν μπορώ να συνεχίσω.
Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Μάκρε, τουλάχιστον έτσι, ένας από εμάς θα τα καταφέρει.
- Κάθαρμα! - Μην ουρλιάζεις, Μάκρε.
Θα τελειώσουν πιο γρήγορα αν δεν φωνάζεις..
Μην μ' αφήνεις! Θαξ!
Θαξ!
Για έλα!
Πρέπει να φτιάξουμε αρκετό χώρο για να κοιμηθούμε.
Χρειαζόμαστε φαγητό και κάποιο μέρος να ξεκουραστούμε.
Πού στο διάολο είμαστε τώρα;
- Θα φέρω λίγο νερό, έχε το νου σου. - Ναι.
Ώπα! Ώπα! Εντάξει! Δεν θέλουμε να σε πειράξουμε.
Ποιοί είσαστε; Τι γυρεύετε εδώ;
Μπρικ, πήγαινε πάλι μέσα.
Μπες μέσα τώρα!
Σας αφήνω τότε.
- Δεν έχω τίποτα αξίας. - Δεν είμαστε κλέφτες, αλλά στρατιώτες.
Χρειαζόμαστε φαγητό και καταφύγιο.
Κι έχουμε κάποιο τραυματισμένο... χρειάζεται βοήθεια.
Προσπαθούμε απλά να πάμε σπίτια μας.
Ορίστε, πάρ?το.
Δεν θέλουμε το κακό σου.
Με λένε Κουίντο Δία.
Αριάννη.
Μιλάς την γλώσσα μου.
Κι εσύ την δική μου.
Είσαι από το φρούριο;
Νόμιζα πως είχατε σταματήσει να έρχεστε τόσο βόρεια.
Φρούριο; Ποιό φρούριο;
- Δύο μέρες νοτιότερα από εδώ. - Έρχονται εδώ;
Πώς νομίζεις ότι ξέρω την γλώσσα σου;
Κάνω ότι μπορώ για να τους αποθαρρύνω.
Νομίζουν ότι είμαι νεκρομάντισσα...
...και με αφήνουν ήσυχη.
Συνήθως πιάνει στους άλλους.
Γιατί όχι και σε σας;
Είμαστε πολύ εξαντλημένοι για να φοβηθούμε.
Ήμασταν 3,000 και τώρα είμαστε μόνο 3.
Ορίστε.
Μπρικ, άφησε το καταραμένο μαχαίρι κάτω.
Μπόθε, υπάρχει ένα ρωμαϊκό φρούριο δύο μέρες δρόμο από εδώ.
Θα πρέπει να είναι το Δυτικό Συνοριακό Φρούριο στο Μέντιεθ.
Δύο μέρες;
Ας ρίξουμε μια ματιά στον φίλο σου.
Κουίντε, τι κάνει;
Είναι μια Πίκτη και γυναίκα...
Δύο πολύ καλοί λόγοι για να μην την εμπιστεύεσαι!
Αυτό θα σταματήσει την αιμορραγία.
Δηλητηριώδη μανιτάρια;
Μυρίζει ωραία.
Λοιπόν πώς είναι το πόδι σου; Έκανε τα μαγικά της η μάγισσά μας;
Κουίντε, τα μανιτάρια.
- Τι; - Προσπαθεί να μας δηλητηριάσει.
Γιατί να γιατρέψει το πόδι σου, αν είναι να σε σκοτώσει;
Τα δηλητηριώδη μανιτάρια έχουν λευκά διαφράγματα.
Είναι καλό να ξέρεις τι είναι τα μανιτάρια σου.
Καλή.
Είναι πολύ καλή.
- Είναι γευστικότατη. - Είναι καλή.
Οι άντρες σου είναι πολύ νευρικοί.
Έχουν μάθει να είναι.
Ένας δαίμονας μάς καταδιώκει μέρα και νύχτα..
Ένας δαίμονας;
Την αποκαλούν Ετέϊν.
Την ξέρεις;
Αν η Ετέϊν σας κυνηγάει, τότε Θεωρήστε τους εαυτούς σας ήδη νεκρούς.
Πολύ παρήγορο.
Η ψυχή της είναι ένα άδειο δοχείο.
Μόνο Ρωμαϊκό αίμα μπορεί να το γεμίσει.
Πού είναι η Αριάννη;
Πήγε να μας φέρει πρωινό.
Είσαι εντάξει;
Αυτό είναι για δόλωμα;
Από εκεί που κατάγομαι, θεωρείται αγένεια να διακόπτεις κάποιον πάνω στην ανάγκη του.
Από εκεί που είμαι εγώ θεωρείται σωστό να προειδοποιήσεις τον άλλον,
όταν κατουράει στο πρωινό του.
Έχεις σωστή άποψη.
Θα πρέπει να είχε καταιγίδα στους λόφους χθες το βράδυ.
Πάμε!
- Φασαρία. - Πάμε να φύγουμε από εδώ, Μπόθε.
Πολύ αργά.
Κρυφτείτε στην αποθήκη σιτηρών και μην βγάλετε άχνα.
Μάγισσα, κυνηγάμε κάποια ρωμαϊκά σκυλιά.
Δεν έχω δει κανένα.
- Τότε ψάξε η ίδια αν πρέπει. - Μόνο μην αφήσεις την δυσωδία σου στο σπίτι μου.
Είναι ό,τι έχω πλέον.
Τι τρέχει Ετέϊν; Σου έφαγε η γάτα την γλώσσα;
Ετέϊν, όχι αυτή. Ο θάνατος είναι κατάρα για την φυλή μας.
Σε βάλαμε σε αρκετό κίνδυνο. Θα φύγουμε.
Φύγετε τώρα και θα σας έχει ξεκοιλιάσει και γδάρει το δέρμα σας μέχρι να νυχτώσει.
Μείνετε μέχρι να ξημερώσει και ο φίλος σας θα μπορεί να ταξιδέψει..
Αυτοί είναι οι δικοί σου.
Δεν είναι δικοί μου.
Όχι από τότε που ο Γκόρλακον με κατηγόρησε για μαγεία και μου έκανε αυτό...
...για να με σημαδέψει ως απόβρασμα,
και με εξόρισε να ζω τις μέρες εδώ, μόνη μου.
Τι σκληρό μέλλον μας επιφυλάσσει η μοίρα ακόμα;
Να βρούμε καταφύγιο στο έδαφος του εχθρού.
Είναι άγγελος άραγε...
...ή διάβολος;
- Καθαρά. - Εντάξει.
Ξεκουράσου.
Είμαι ένας δύστροπος γέρο-στρατιώτης...
...αλλά όχι τόσο πεισματάρης για να μην το παραδεχτώ, όταν κάνω λάθος.
Συγγνώμη που σε παρεξήγησα.
Ορίστε το είπα.
- Πιάνει κρύο. - Σ' ευχαριστώ.
Μας έδωσες το σπίτι σου για καταφύγιο, την ζεστασιά της φωτιάς σου,
και ριψοκινδύνεψες την ζωή σου για εμάς.
Γιατί;
Δεν χρωστάω υποταγή σε κανένα άνθρωπο, αλλά σε όποιον επιλέξω εγώ.
Ορίστε λίγο φαγητό για το ταξίδι.
Σ' ευχαριστώ.
Καλή τύχη, Ρωμαίε.
Καλή τύχη, μάγισσα.
Μπόθε, σήκω πάνω, φεύγουμε.
Το πόδι μου!
Κοίτα! Κοίτα! Η φωτιά καίει.
Κοίτα, ζεστό φαγητό και στεγνό κρεβάτι. Πάμε.
Ο Αγρίκολας οπισθοχώρησε.
Ο Αυτοκράτορας Αδριανός έδωσε διαταγή να σχηματίσουμε μια
νέα αμυντική γραμμή στα νότια.
Εγκαταλείποντας το έδαφος για το οποίο πολεμήσαμε.
- Και τι σημαίνει για μας αυτό; - Ότι την πατήσαμε.
Πώς το κάνει αυτό;
Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ κουράστηκα να τρέχω.
- Αυτά είναι όλα που βρήκα. - Θα κάνουν δουλειά.
Για τον Βιρίλο.
Για την Ενάτη Λεγεώνα.
Μπόθε, μας περικυκλώνουν. Στο δυτικό τείχος!
Μπρικ!
Πάμε!
- Πόσο μακριά νομίζεις ότι έχει ακόμα; - Δεν ξέρω.
Μια μέρα με το άλογο, ίσως δύο.
Παραλίγο, Θαξ.
Σκατά!
Νόμιζα πως ήσασταν Πίκτοι.
Νομίζαμε πως ήσαστε νεκροί.
Πού είναι ο Μάκρος;
Τον έπιασαν λύκοι.
Αυτοί είμαστε; Αυτοί μείναμε μόνο;
Τουλάχιστον τα καταφέραμε οι τρεις μας!
- Δεν είμαστε στο έδαφός μας ακόμα - Για ποιό πράγμα μιλάς;
- Θα πρέπει να 'μαστε κοντά στα σύνορα πια. - Όχι.
Ο Αγρίκολας έχει διατάξει μετακίνηση.
Χα! Δηλαδή η Ρώμη επιτέλους εγκαταλείπει αυτό το βόθρο που αποκαλούν χώρα;
Δεν μπορώ να πω ότι λυπάμαι και πολύ?
Τότε πολεμήσαμε για το τίποτα.
Πάμε! Πάμε!
- Τι συνέβη στο παιδί, Θαξ; - Δεν έχω ιδέα για ποιό πράγμα μιλάς.
Αυτό είναι το μεγάλο, ανόητο σχέδιο του Αδριανού; Ένα τείχος;
Ποιός νοιάζεται; Τα καταφέραμε.
- Πάμε! - Μπόθε, περίμενε!
Πιο σιγά, Εκατόνταρχε.
Θαξ, τι κάνεις;
Απλώς σιγουρεύομαι ότι καταλαβαίνουμε καλώς ο ένας τον άλλο.
Καταλαβαίνω μόνο ότι πολύ καλοί άντρες πέθαναν γι' αυτό που έκανες,
και θα λογοδοτήσεις γι' αυτό.
Γατί ήξερα ότι θα αισθανόσουν έτσι;
Μπόθε!
Αυτή η αναφορά επιβεβαιώνει τους μεγαλύτερους μας φόβους.
Πολέμησες την μάχη σου, στρατιώτη και κέρδισες την ευγνωμοσύνη της Ρώμης.
Αυτός ο άνδρας θα σε οδηγήσει στα Προσωπικά μου δωμάτια και θα σε ταΐσει.
Φαίνεσαι εξαντλημένος από την πείνα.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στην Ρώμη ατιμασμένοι.
Καλύτερα η μοίρα της Ενάτης Λεγεώνας να παραμείνει μυστήριο
παρά η αλήθεια της αποτυχίας της να γίνει γνωστή.
Αν μαθευτεί αυτό, κάθε φυλή και έθνος θα επαναστατήσει εναντίον μας.
Είναι πολύ μεγάλο ρίσκο.
Είμαστε σύμφωνοι τότε;
Η μοίρα της Ενάτης Λεγεώνας θα διαγραφεί εξολοκλήρου από τα αρχεία.
Μάλιστα.
Ελπίζω να σου αρέσει το φαγητό.
Σου έφερα λίγο κρασί.
Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για ένα ήρωα της Ρώμης.
Με αυτό τον τρόπο η Ρώμη τιμάει τους ήρωες της;
Θέλεις να θάψεις την αλήθεια μαζί με εμένα;
Είσαι μεγάλο ρίσκο.
Πού θα πας;
Εκεί που ανήκω.
Όχι!
Φαίνεται ότι η ζωή μου είναι πάλι στα χέρια σου μάγισσα.
Με λένε Κουίντο Δία.
Είμαι φυγάς από την Ρώμη.
Αυτή δεν είναι ούτε η αρχή αλλά ούτε και το τέλος της ιστορίας μου.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ::Minoas-Hellenophile::: Κανείς δεν γνωρίζει τι απέγινε η Ενάτη Λεγεώνα